World Bank Poverty Report: ಬಡತನ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ, ಹಸಿವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ – ಭಾರತದ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದೆ, ಅಂಕಿ-ಅಂಶದಲ್ಲಲ್ಲ!
World Bank Poverty Report: 2011-2023ರಲ್ಲಿ 49.6 ಕೋಟಿ ಜನರು ತೀವ್ರ ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರಗೆ, ಬಡತನ 27.1% ದಿಂದ 2.6% ಕ್ಕೆ ಇಳಿಕೆ – ಆದರೆ ಹಸಿವು ಸೂಚ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ 122 ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 100ನೇ ಸ್ಥಾನ, ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ 29%, ಟಾಪ್ 10% ಸಂಬಳ ಬಾಟಮ್ 10% ಗಿಂತ 13 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು!

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕಹಿ ಸತ್ಯ – ಎರಡೂ ಒಂದೇ ವರದಿಯಿಂದ ಬಂದಿವೆ. ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ನ Poverty and Equity Brief 2026 ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಡತನ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ ದೇಶ. 2011ರಿಂದ 2023ರ ನಡುವೆ 49.6 ಕೋಟಿ ಜನರು ತೀವ್ರ ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಾರೆ. (World Bank Poverty Report) ತೀವ್ರ ಬಡತನದ ಪ್ರಮಾಣ 27.1% ದಿಂದ 2.6% ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆ. ಉಚಿತ ಪಡಿತರ, ಉಜ್ವಲ, ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಭಾರತ್, ಜನಧನ್, ಮನೆ-ಶೌಚಾಲಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬಹುದು.
ಆದರೆ ಇದೇ (World Bank Poverty Report) ವರದಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಆತಂಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತ 2026ರ ಜಾಗತಿಕ ಹಸಿವು ಸೂಚ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ 122 ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 100ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಅಂದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ. ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಮಾಣ 3.2% ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ ಎಂದರೂ, ಪದವೀಧರ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ 29% ಇದೆ. ಕೇವಲ 23% ರಷ್ಟು ಕೃಷಿಯೇತರ ಕೆಲಸಗಳು ಮಾತ್ರ ಔಪಚಾರಿಕ (Formal) ಆಗಿವೆ.
ಉಳಿದವರು ಅಸಂಘಟಿತ, ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅತಿ ಶ್ರೀಮಂತರ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ಬಡವರ ಆದಾಯದ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ – ಟಾಪ್ 10% ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸರಾಸರಿ ಸಂಬಳ, ಬಾಟಮ್ 10% ಗಿಂತ 13 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ದೇಶದ ಟಾಪ್ 1% ಜನರು ಒಟ್ಟು ಸಂಪತ್ತಿನ 40% ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ತಲುಪಿಲ್ಲ.
ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಹೋರಾಟ ಬಡತನ ರೇಖೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉದ್ಯೋಗದ ವಿರುದ್ಧ. ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರಿ ಉಚಿತ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ದೇಶ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರ ಉದ್ಯೋಗ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು, ಕೌಶಲ್ಯ ತರಬೇತಿ ಪದವಿ ಜೊತೆಗೆ ಸಿಗಬೇಕು, ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಸಾಲ-ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಿಗಬೇಕು, ರೈತರ ಸಾಲದ ಚಕ್ರ ತಪ್ಪಬೇಕು.
ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಂದಾಜಿನಂತೆ (World Bank Poverty Report) 2028ರ ವೇಳೆಗೆ $4.20 ದಿನದ ಬಡತನ 14.2% ದಿಂದ 12.1% ಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಅಂಕಿ-ಅಂಶದ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನಿಗೆ ಗೌರವಯುತ ಸಂಬಳದ ಕೆಲಸ ಸಿಗಬೇಕು, ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಭಾರತದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಿಲುವು ಏನೆಂದರೆ, ಬಡತನ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಗೆಲುವು ಆಗಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಆ ಗೆಲುವು ಅಪೂರ್ಣ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಉಚಿತ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲ, ಗೌರವಯುತ ಉದ್ಯೋಗಗಳು.
